Hoe mooi rommel kan zijn in Zuid-Limburg

Hoe mooi rommel kan zijn in Zuid-Limburg

Leestijd: 5 minuten

Mooi. De Drenthelaar koos voor een lang weekend weg het Limburgse Heuvelland. De Hollandse zomer lijkt plaats te maken voor een herfstige nazomer, maar Limburg heeft de beste kansen op droog weer en is altijd mooi. Bovendien geeft het ons de kans nog een keer naar Poeh Belle in Gulpen te gaan, waar we vorig jaar onze ogen uitkeken. De gevolgen van de wateroverlast van een paar weken terug zijn nog steeds zichtbaar in het mergelland, maar de meeste campings draaien weer volop. Wij komen aan bij camping De Kloostermuur, direct naast het gerenoveerde klooster Hoogcruts.

Het oorspronkelijke klooster werd 600 jaar geleden vanuit een kapel uitgebouwd, nadat het als heilige plek werd gevonden door een herder met zijn schapen. Het klooster verrees vele keren uit haar graf. Het wordt tijdens de Tachtigjarige oorlog eerst geplunderd door troepen van Willem van Oranje en later in brand gezet door de Spaanse troepen. In 1603 wordt het klooster herbouwd en als Latijnse school met internaat gebruikt. In de 18e eeuw floreert het klooster met de school. Er wordt aangebouwd, het park wordt ommuurd, er komt een hoeve en een kapel bij. Aan het einde van de 18e eeuw wordt het verkocht en verbouwd tot landhuis met de kapel als oogstschuur. In 1870 legt een brand opnieuw een groot deel van het klooster in de as. Er volgt een periode van herstelwerkzaamheden, waarna het weer als klooster in gebruik wordt genomen door achtereenvolgens een zusterorde en een paterorde. In het midden van de 20e eeuw doet het een tijd dienst als jeugdherberg en daarna als instelling voor verstandelijk gehandicapten. Na een tijdje leegstand verwoest in 1979 alweer een grote brand het klooster en blijft het rijksmonument als ruïne 30 jaar lang eenzaam staan. In 2011 koopt het Limburgs Landschap het op om het in 2019 in oude luister hersteld in gebruik te kunnen nemen. Een stichting organiseert hier als een moderne kloosterorde allerlei activiteiten op gebied van kunst, cultuur, natuur en technologie. Een rondleiding door het klooster en het buitengoed wordt regelmatig georganiseerd.

De camping naast het klooster is een echte boerderijcamping. We staan met de camper naast het weiland waar de koeien al grazend langskomen en ons ’s ochtends zachtjes wakker loeien. Er zijn geen vaste plekken, iedereen kiest een plekje uit waar het past. Het sanitairgebouw is ruim. De receptie in de monumentale kloosterboerderij is ’s ochtends open, maar het is geen probleem als je de volgende dag pas inschrijft. Regelmatig wordt er Peruaans gekookt voor de campinggasten, waarvoor je je kunt aanmelden. In de oude, rommelige, maar knus ingerichte schuur staat het vol tafeltjes met kleurige kleedjes en klinkt Zuid-Amerikaanse muziek je tegemoet. Oma kookt en de rest van de familie serveert uit. Het eten is heerlijk en verrassend, een echte aanrader.

Gulpen ligt op fietsafstand van de camping. In november waren we hier en kochten bij de prachtige winkel “Poeh Belle” een kastje, die sindsdien staat te pronken in onze woonkamer. Alleen al om even rond te kijken, inspiratie te krijgen en vrolijk te worden van de sfeer en creativiteit, besluiten we daar opnieuw naar toe te gaan.

De winkel ziet er hetzelfde en toch weer anders uit, omdat er overal nieuwe dingen staan en hangen. De sfeer is gelijk gebleven: uitnodigend, gastvrij, warm en inspirerend. Er is zoveel te zien op elke vierkante meter, dat je in slow motion door de winkel schuifelt, terwijl je ogen op turbosnelheid alles in zich op proberen te nemen. Mooie frisse kleuren, oude meubels in een nieuw jasje en nieuwe accessoires in een oud jasje. De diversiteit aan spullen is gigantisch, hoewel het bij elkaar juist één geheel vormt. Naast de kleine en grote kasten, stoelen in alle soorten en maten, kussens, schilderijtjes en -lijstjes en serviesgoed, zijn er allerlei kandelaars en beschilderde kaarsen, kruizen en Mariabeeldjes en hangen er zelfgemaakte stoffen slingers, tassen en zelfs kleding.

Twee vrouwen, Karin & Saskia, runnen deze winkel. Achterin de open werkplaats kun je ze bezig zien. Vandaag ligt er een houten stoel klaar op de werkbank, te wachten op een likje verf. Op de andere werkbank ligt een kast. Daar komen ze op het moment niet aan toe. Mensen weten de winkel te vinden, uit alle delen van het land en uit deze grensstreek. Dat betekent druk met mensen te woord staan – niemand gaat hier de deur uit zonder vriendelijk gesprek en als je wilt een bakje koffie – druk met verkopen en waar nodig hulp bij het inladen. Saskia is op een welverdiende vakantie, waardoor Karin op drukke dagen handen te kort komt en zelfs familie inschakelt om klanten niet te lang te laten wachten.

Vanochtend is het nog rustig. Wij hebben alle tijd en ruimte om op ons gemak te snuffelen. De kelder is stiekem favoriet, al is het maar omdat je bukkend moet rondlopen als je boven de 1,65 meter bent. Daar vinden we een mooi souvenir dat bij onze liefhebberij koken past. Voor jarige vrienden zoeken we een cadeautje uit. Verder is het vooral een oefening in laten staan.

Poeh Belle. Het is de uitroep “poeh, wat mooi!” die je hier steeds zult zeggen. En poubelle is het Franse woord voor prullenbak. Van spullen die in de prullenbak zouden komen, maken de vrouwen mooie nieuwe dingen, waarmee de naam even treffend als origineel is. Aan de grote tafel in de werkplaats zit vader van 87 de boel aan te kijken en geeft af en toe zijn mening. Pa blijkt behoorlijk hersteld te zijn van een herseninfarct en rijdt zelfs weer auto. Het is duidelijk waar de kracht en creativiteit vandaan komt.

Na onze inkopen nemen we een bakje koffie en een stukje vlaai in het dorp. Daarna fietsen we terug richting de camping. De gewone weg willen we vermijden en al gauw fietsen we over hobbelige grindpaadjes en vertelt de telefoon met een monotone stem: “GPS signaal verloren”. Hier zien we wat het water kan aanrichten, het pad is op plekken grotendeels weggeslagen. Het uitzicht is echter fantastisch. Zon en wat regendruppels wisselen zich af. Er is één uitroep die in me opkomt: Poeh Belle!


Bronnen:

Camping de Kloostermuur. (z.d.). Boerderijcamping de Kloostermuur. Kloostermuur. Geraadpleegd op 7 augustus 2021, van https://www.kloostermuur.nl/
Karin & Saskia. (z.d.). Home. Poeh Belle. Geraadpleegd op 7 augustus 2021, van http://poehbelle.nl/
Stichting HX hoogcruts. (2021, 2 juni). De geschiedenis van klooster Hoogcruts. HX hoogcruts. https://www.hxhoogcruts.eu/geschiedenis/

Eén gedachte over “ Hoe mooi rommel kan zijn in Zuid-Limburg

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: