Toppunt van decadent kamperen: koekjes bakken in de Drenthelaar!

Toppunt van decadent kamperen: koekjes bakken in de Drenthelaar!

Leestijd: 4 minuten

Koekjes. Dit Pinksterweekend zijn we er weer op uit met onze Drenthelaar. In de buurt bij Ommen op een mooie natuurcamping. We zouden op donderdagmiddag al gaan, maar dat liep even anders. Dinsdag kreeg ik een mail van mijn werk dat er vaccins over waren nadat alle zorgmedewerkers en overige medewerkers die patiëntencontact hebben, gevaccineerd waren. Meteen aangemeld en ik kon woensdagmiddag al worden geprikt. Dat ging allemaal super georganiseerd. Na een slechte nachtrust werd ik wakker met hoofdpijn, kon me niet concentreren en had het erg koud. Ik had zelfs geen zin in mijn dagelijkse yogaflow. Dat werd op de bank hangen met een boek. Daar bleef ik de rest van de dag. Had het koud en alles deed zeer, precies zoals je met griep meestal hebt. Gelukkig werd het niet erger dan dat, maar ook niet minder. Al vroeg naar bed gegaan en deze nacht wel goed geslapen. Daarom vrijdag alsnog onze Drenthelaar uit de stalling gehaald en op pad gegaan. 

Net na aankomst komt er een flinke bui over. Binnen is het warm en droog. Even later schijnt de zon alweer en kunnen we buiten zitten. Wat heerlijk zo in het zonnetje. Dat is het verschil als je thuis bent, dan ga je tussen de buien door niet in de zon zitten. Er komt weer een bui aan, dus klappen we de stoelen in en gaan weer naar binnen. Ineens heb ik zin in wat zoets en kom erachter dat we van alles mee hebben, maar niets zoets. Voor de grap zeg ik dat we wel koekjes kunnen bakken. We hebben een oventje en basisingrediënten op voorraad. Waarom ook niet?

Buiten barst de bui los en binnen bak ik Drenthelkoekjes:

  • 200 gram amandelmeel
  • 50 gram suiker
  • rasp van 1 citroen (vers of van een zakje)
  • 80 gram boter
  • 1 ei
  • (snufje zout)
  1. Verwarm de oven voor op 175⁰ C.
  2. Meng het meel, de suiker en citroenrasp.
  3. Smelt de boter en laat even afkoelen, klop dan het ei erdoor.
  4. Meng het ei-botermengsel dan door het meelmengsel. 
  5. Vorm met je handen 16 balletjes van het deeg en verdeel die over een ingevette bakplaat (of leg er een bakpapiertje op). In de Drenthelaar zit maar een klein oventje, dus ik bakte het in twee porties.
  6. Bak 12-16 minuten in de oven tot de koekjes goudbruin zijn. 
  7. Laat afkoelen op een rooster. Je kunt ze een paar dagen bewaren in een afgesloten trommel. 

Ben je een zoetekauw, voeg dan wat meer suiker toe. Je kunt variëren met chocoladestukjes, of laat de citroenrasp weg en doe speculaaskruiden door het deeg. 

Als de koekjes bakken in het oventje zitten wij alweer buiten in de zon. Achter ons in het speeltuintje spelen een stel kinderen. Vier meisjes hebben de grootste lol op een grote draaischijf. De jongste is denk ik drie, de oudste een jaar of acht. Ze draaien en draaien. Dan willen ze om de beurt, omdat de oudsten harder willen dan de jongsten. De jongste wil niet van de schijf afklimmen, ze wil meedoen. Er volgt een onvervalste sensibilisatiestrategie waar het kabinet nog wat van kan leren. Stap 1 is uitleggen dat ze om de beurt gaan. Dit werkt niet. Jongste blijft zitten waar ze zit. Stap 2 is een poging haar in de verleiding te brengen door te vragen “wil je ook erop?” Om direct na de enthousiaste bevestiging te zeggen: “dan moet je er eerst afstappen, want dan ben je sneller aan de beurt”. Stilte. Jongste blijft zitten waar ze zit. Dan volgt stap 3, het zuivere omkopen: “Als je er nu even afgaat, dan krijg je vanavond pannenkoeken“. Dat werkt. Jongste klimt van de schijf en gaat netjes aan de kant staan. De anderen gaan om de beurt heel hard ronddraaien en dan zegt één van de drie dat de jongste weer mag. Jongste klimt enthousiast op de schijf om zich te laten ronddraaien. En volgens mij zie ik inderdaad een paar uur later pannenkoeken op tafel komen bij de tent verderop. Het was misschien onderhandelen met voorkennis, maar het miste zijn uitwerking niet.

Vanaf een uur of acht is het speeltuintje het terrein voor de iets oudere kinderen. De allerkleinsten liggen vast op hun luchtbedjes. Maar de draaischijf blijft populair. Op een gegeven moment zie ik er 7 kids op draaien en er één voor één afglijden, duizelig en wel. De lol is er niet minder om. 

Ik schenk nog een kopje thee in. Luister naar de vogeltjes. Neem nog een koekje. Soms kan het leven zo simpel zijn.

3 gedachten over “Toppunt van decadent kamperen: koekjes bakken in de Drenthelaar!

  1. Wat je van de ‘onderhandelingstactiek’ ook mag vinden (omkopen zijn we toch niet voor?) het is zoveel beter dan op grove wijze, met of zonder hulpmiddelen elkaar van de ‘draaischijf’ afslaan! Volwassenen, neem een voorbeeld aan kinderen 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: