Laten we de natuur vieren!

Laten we de natuur vieren!

Leestijd: 4 minuten

Natuur. Eindelijk is het beter weer! De natuur trok zich niet zoveel van het koele begin van de lente aan. De regen was welkom, alles schoot uit en het lichte groen van de eerste weken verdiept zich langzaam tot meer volgroen, als dat een kleur kan zijn. Maar zelf begon ik er wel zat van te raken. Mijn wintertruien hangen me de keel uit. Nu mogen ze eindelijk opgeruimd, in zomerslaap. Over nog geen maand is het alweer midzomer. Ik hoop op een heerlijk lange echt zomerse zomer met van die avonden dat je lang buiten in de tuin kunt zitten. 

In die tuin moesten we nodig aan de gang. Ik heb geen groene vingers, maar een deel van het onkruid kan ik herkennen. Dat hebben we eruit getrokken tot de groene container vol zat. Tot mijn verrassing is de munt daartussen weer helemaal opgekomen. Dat wordt lekker muntthee vanavond. Alles ziet er weer fleurig uit en op de vrijgekomen plek heb ik een minihunebed gebouwd. Hebben de elfjes ook hun eigen Drents sightseeing plekje. 

De tomatenplantjes hebben goed water gehad de afgelopen paar weken. De radijsjes zitten eindelijk in de grond. Ooit zal ik een echte moestuin hebben, maar voor nu is dit voldoende uitdaging. Elk tomaatje zal met smaak worden gegeten en elk radijsje vormt de kers op de taart van de broodjes gezond. Het blijft een wonder hoe ieniemieniezaadjes uitgroeien tot plantjes die iets eetbaars voortbrengen. 

Met de zon die eindelijk achter de wolken vandaan is gekomen, zijn ook eindelijk meer versoepelingen in zicht. Volgende week al gaan de musea, theaters en bioscopen weer open, mogen restaurants binnen weer mensen ontvangen en tot 22 uur open zijn. Scholieren mogen weer alle dagen naar school. Binnen mag je weer sporten in een groepsles of teamverband. En we mogen vier mensen op bezoek ontvangen. Het lijkt alsof het lenteweer haar adem heeft ingehouden om solidair te zijn met ons allemaal. En nu deze versoepelingen zijn aangekondigd lijkt het alsof iedereen opnieuw ademhaalt. Er worden weer plannen gemaakt voor theatershows en concerten. Verjaardagen vieren kan weer met visite. En met dit weer kan de barbeque onder het stof vandaan worden gehaald. De belofte van een zomer als bijna-vanouds, want de 1,5 meter, mondkapjes en handen wassen blijft. Maar het leven kan weer samen worden gevierd!

Voor mij is het vieren van het leven ook genieten van de natuur. Nu die volop groeit en bloeit is er zoveel leven in te ontdekken. Verbinding voelen met de natuur die ons heeft voortgebracht geeft verbinding met onszelf. De zaadjes die geplant zijn, ontkiemen en steken boven het maaiveld uit. Bijen vliegen uit, vlinders fladderen rond en er zijn weer ganzen in het bos die de buurt ‘s ochtends wakker gakken. 

Door corona hebben veel mensen de natuur herontdekt. Het is de plek waar je nog naar toe kunt als alles dicht is. Het is de plek waar je makkelijk afstand kunt houden van anderen, als je tenminste niet kiest voor de plekjes waar iedereen naar toe gaat en het filewandelen is in het weekend. De natuur biedt de ruimte om te bewegen, te ervaren en de stilte in jezelf te vinden. Het laat ook zien wat veerkracht is. Juist waar de wereld van de mens aan de handrem trok, kreeg de natuur even de ruimte. Als je er oog voor hebt, niet afgeleid door alle kunstmatige prikkels waarin we onszelf zo vaak verliezen, zie je de complexiteit van de natuur in al haar eenvoud. Al die details, die kleine radertjes, werken feilloos samen en maken de natuur tot wat zij is. Niet alleen een decor voor onze ontspanning, maar een compleet netwerk waar wij onderdeel van uitmaken. Waar wij niet zonder kunnen, ook al hebben we dat niet altijd door. In de ecopsychologie wordt gezegd dat de natuur de weerspiegeling van onze maatschappij is. Waar wij ons vervreemd hebben van de natuur is niet alleen de natuur verziekt, maar vernietigen we ook langzaam onszelf. Waar we ons opnieuw verbinden met de natuur kunnen we onszelf helen en gaan we automatisch bewuster met die natuur om. 

Nieuw is dit inzicht zeker niet. Onze voorouders over de hele wereld waren sterk verbonden met de natuur. Of je nu kijkt naar de Kelten in Europa, de Aboriginals in Australië, de Indianen in Noord- en Zuid-Amerika, of Afrikaanse stammen, overal is sprake van leven in harmonie met de natuur. Zij leefden met de seizoenen en vierden de seizoenen. Al in de Oudheid zijn uitspraken bekend van filosofen die het belang van verbinding met de natuur voor de mens benadrukken. Zoals de Chinese filosoof Lao Zi zei “De mens die in harmonie leeft met de natuur, is helder als water”.

Die vanzelfsprekendheid om te leven met de cyclus van de natuur, de maan en het leven, hebben we niet meer. De moderne verworvenheden lijken het minder nodig te maken. In het donker hebben we nog steeds licht. In de winter hebben we beschikking over hetzelfde voedsel als in de zomer. Maar ergens lijkt er een bewustzijn te groeien dat we onderdeel zijn van de natuur, er afhankelijk van zijn. En dat we ervan kunnen genieten en de seizoenen kunnen vieren. Samen vieren geeft verbondenheid, met de natuur en met elkaar. Ik kijk er naar uit deze zomer de natuur te vieren. Te genieten van wat de natuur ons biedt en ervoor te zorgen, omdat we daarmee zorgen voor onszelf. 

Eén gedachte over “ Laten we de natuur vieren!

  1. Juist als iets niet kan of mag, of er gewoon niet is, verlang je er destemeer naar.
    Overigens komt munt elk jaar gewoon weer op. Je moet zelfs oppassen dat het de tuin niet door gaat wandelen. Net als je verlangen moet je ook munt in toom houden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: