Hoe de natuur ontwaakt en wij proefkamperen in onze Drenthelaar

Hoe de natuur ontwaakt en wij proefkamperen in onze Drenthelaar

Leestijd: 6 minuten

Lente. De lente laat zich steeds meer zien. Tijdens mijn dagelijkse rondje door het bos zie ik alles uitlopen. Waar de winterkleuren in allerlei schakeringen bruin nog volop het landschap domineren, springen er ineens overal felle kleuren bovenuit die de aandacht vragen. Eerst waren er de paarse krokusjes en witte sneeuwklokjes met felgroene steeltjes. Terwijl die zich dagelijks naar de zon draaiden, groeiden de narcissen rustig door. Nu stelen die de show met hun knalgele kopjes, en zijn van de krokusjes alleen nog de groen gestreepte blaadjes over.

De knoppen aan de appelboom ruiken voorzichtig aan de nieuwe lente. In het bos komen overal knoppen uit. In sommige nachten vriest het nog bijna, maar daar laten zij zich niet door weerhouden. Kleine gifgroene blaadjes kruipen uit hun schulp en geven kleur aan het seizoen. Vogeltjes lijken harder te zingen dan ooit. Er verblijven een paar ganzen in de bomen die luid gakkend achter elkaar aan rondjes vliegen rond ons huis. Dat is niet het mooiste geluid om mee wakker te worden, maar ik kan het niet helpen dat ik erom moet glimlachen hoe druk ze zich maken om elkaar. Ik vraag me af of ze gaan nestelen, of hier alleen op doorreis zijn terug naar het Noorden. Voor mijn gevoel zijn ze nog maar net naar het Zuiden getrokken. Of misschien was dat toch een andere soort.

De lente doet de belofte van nieuw leven, nieuwe plannen die we maken. Zaadjes die geplant mogen worden en tot bloei mogen komen later in het jaar. De zon stemt iedereen vrolijk, de regen voedt de grond en frist de boel op. Het geeft me energie en hernieuwd verlangen om erop uit te gaan. Ik sta te trappelen als een koe die voor het eerst weer het weiland in mag. Nog heel even geduld.

Het is eindelijk tijd onze Drenthelaar uit te proberen. We gaan een nachtje proefkamperen op een kleine natuurcamping. Water tanken doen we op de camping. Daar hangt echter maar een korte slang aan de kraan en zelf hebben we geen tuinslang bij ons. Vanwege legionella mag er geen lange slang aan. Een eigen tuinslang komt meteen op het lijstje om aan te schaffen. De beheerders denken mee, we kunnen de slang bij de wasplaats gebruiken door die van de kraan te koppelen. Dat werkt en zo hebben we even later de tank vol. We zetten de camper op zijn plek en sluiten de elektriciteit aan. Koelkast op de stroom, kacheltje aan en klaar zijn we.

Een uur later willen we voor het eten koken water gebruiken, maar er komt niets meer uit de kraan. Dat is vreemd met een volle tank. Gebruiksaanwijzing erbij en kijken of het aan de waterpomp ligt. Daarin staat dat er genoeg water in de tank moet zitten om voldoende druk voor de waterpomp op te bouwen. Verder vinden we niets wat het zou kunnen zijn. We zoeken verder. Buiten blijkt het naast de camper behoorlijk nat te zijn zonder dat het regent. Hebben we lekkage? We kijken op de watermeter en zien dat deze op 0 staat. Ohoh… In de garage blijkt het probleem duidelijk: de buitenkraan stond nog open zonder dat wij het in de gaten hebben gehad. Al het water is eruit gestroomd de garage in. Gauw alle spullen eruit halen. Alles is nat. Gitaar en mobiele versterker binnen te drogen gezet. Deze blijken gelukkig geen schade te hebben opgelopen.

Voor het koken hebben we nog steeds water nodig. Camperbuurman heeft een tuinslang te leen en daarmee vullen we de tank opnieuw, dit keer een beetje. Daar kunnen we het vanavond wel mee redden. Het koken gaat goed en het eten is heerlijk. Te koud om buiten te zitten, maar een aangename temperatuur binnen. Na het eten volgt de afwas. Het water uit de kraan wordt niet warm. Weer de gebruiksaanwijzing erbij. Hoe zit het met de geiser? De knopjes komen niet overeen met de beschrijving. Alles proberen we uit, telkens weer 10 seconden de kraan aan, maar nee, het wordt niet warm, niet eens lauw. De geiser lijkt ook niet aan te slaan. Dan maar googelen in combinatie met de instructie in de gebruiksaanwijzing. Gastoevoer is open, watertoevoer is open, warmteklep is open. Weer testen. Weer alleen koud water. Er wordt gesproken over batterijen voor het ontstekingsmechanisme. Die zouden wel eens leeg kunnen zijn na het winterseizoen. Maar waar zitten die? Met de zaklamp van de mobiele telefoon erbij komen we er eindelijk achter. Twee grote 1,5 volt batterijen onderaan de geiser. Die hebben we niet mee. Ook op het lijstje. Dan weten we in ieder geval waar het aan ligt. Dan maar ouderwets keteltje op het gas om warm water voor de afwas te krijgen. Dat lukt. Totdat de kraan weer stopt. Ai ai, de tank is alweer leeg. Door steeds te testen of het warm werd, hebben we al het water alweer verspild.

De afwas redden we net met een extra keteltje water van de wasplaats. En daarna een nieuw keteltje water halen voor een kopje thee. We kunnen er nog steeds om lachen. Wat een goed idee om deze nacht proefkamperen te doen. We genieten van een rustige avond en kruipen dan het bed in. Het dekbed is heerlijk warm, dat gaat goed komen.

Om 1 uur ’s nachts schrikken we wakker van een piepend alarm. Geen idee waar het vandaan komt. Het wekkertje voorin? Nee, die heeft nog geen batterijen. Is het de koolmonoxidemelder? Nee, gelukkig, daarmee is niets aan de hand. Is het de geiser? Nee, daar is het stil. Waar dan? Onder de bank waar de stroomaansluitingen en omvormer zitten? Kussens eraf, deksel eraf. Eerst bril opzoeken, anders zien we niets. Er is niets aan de hand met de omvormer, die staat netjes op groen. Dan horen we het geluid bij de batterijmeter van de huishoudaccu. Daar komt het vandaan. Opnieuw de gebruiksaanwijzing erbij. Wat is de melding? Het blijkt dat de accu onder de 50% is gekomen. Dan moet het weer opgeladen worden. Maar dat is vreemd, want we staan aan de stroom. Middenin de nacht in het pikkedonker kunnen we de aansluiting buiten niet controleren. We zetten de koelkast uit, halen de adapters van de telefoons uit het stopcontact en doen alle lichten uit. Dan verbruikt de accu geen stroom meer en kan het in ieder geval niet verder ontladen. Morgen maar verder kijken.

De rest van de nacht slapen we toch wat onrustig, ondanks de lekkere matras. ’s Ochtends gauw de kachel weer aan en al gauw kruipt de temperatuur omhoog. De accu is niet verder leeggelopen. We gaan op onderzoek uit waarom de elektriciteit niet werkt. In het licht zien we alles beter en onder het bankje blijkt de stop eruit gevlogen te zijn. Die omzetten is de oplossing. Nu kunnen we rustig ontbijten en koffie zetten. We zijn de melk vergeten. Ook op het lijstje. Na het ontbijt lopen we naar de dichtstbijzijnde supermarkt om melk te halen. Onderweg komen we langs een kraampje met uien te koop. We nemen een zak mee voor thuis.

Bij een nieuw bakje koffie, met melk deze keer, stellen we vast dat het proefnachtje goed is geweest. Meer dan we vooraf hadden kunnen bedenken. Nog een paar dingen regelen en dan kan de vakantie volgende week los gaan. Met batterijen voor de geiser, een tuinslang voor het water, melk voor de koffie en de buitenkraan in de garage dichtgedraaid. Op de terugweg rijden we in het zonnetje tevreden naar huis.


7 gedachten over “Hoe de natuur ontwaakt en wij proefkamperen in onze Drenthelaar

  1. Mooie ervaringen die je nooit meer vergeet!
    Ik moest even het woord ‘garage’ herlezen ….. maar dat is de ruimte voor de smart die je meeneemt, of niet! En waar de watertank in uitkomt om te legen…..
    Nou ja….. je garage is in ieder geval weer schoon, evenzo de watertank.

    1. Haha, de garage is ruim, maar een smart past er niet in hoor! Het is de bergruimte achterin. Maar alles zeker weer schoon, dat is waar :-S

  2. Oef, echt een oefennachtje!
    Deze armpjes hebben jullie nu onder de knie. Die kunnen de komende vakantie niet meer verpesten

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: