Nog even wachten voor de bloei van 2021

Nog even wachten voor de bloei van 2021

Leestijd: 4 minuten

Nieuwjaar. Een nieuw jaar is begonnen. Een hoopvol jaar. Met vaccinaties en daardoor terug naar normaal. Hoewel, volgens mij moeten we helemaal niet terug naar normaal. Zo normaal was het vóór afgelopen jaar niet. Het is juist een kans een beetje meer naar normaal te gaan. Niet de turbosamenleving waarin we leefden, maar wat vertragen en zo meer kunnen genieten van wat we onderweg tegenkomen. Een bewustzijn creëren en de wil om het duurzamer en met iets minder te doen, om er meer plezier van te hebben.

Het is wel fijn dat we straks weer wat dichter bij elkaar kunnen zijn. Dat iedereen zijn of haar werk weer normaal kan doen. Degenen die nu werkloos zijn in de culturele sector of de horeca. Maar ook degenen in de zorg, die het nu over de schoenen loopt en waar het einde nog niet in zicht is. Of degenen in het onderwijs die zo graag hun leerlingen weer live willen lesgeven. Maar voor het zover is hebben we nog wat geduld nodig. Soms lijkt het alsof mensen denken dat het vanaf nu allemaal opgelost is. Dat zal een tegenvaller zijn. De cijfers zien er nog niet goed uit, de scholen mogen niet eerder open. Hopelijk kunnen we richting het eind van de maand weer wel weer naar de winkels.

Nog steeds kunnen we er lekker op uit de natuur in. Niet op de drukke plaatsen, maar er zijn echt plekjes te vinden waar je de ruimte hebt. Waar je lekker kunt wandelen of fietsen met voldoende afstand. Wij zijn aan het Drenthepad begonnen. Dit streekpad loopt 324 kilometer door onze prachtige provincie. De eerste etappe hebben we in de buurt gelopen, over paadjes waar we nooit eerder geweest zijn. Het is een mooie uitdaging komend jaar alle etappes te lopen. Het is één van de doelen die we ons gesteld hebben. Want ook al is het nog niet duidelijk hoe alles gaat lopen, wandelen kan bijna altijd.

Wat opvalt is dat de natuur toch wel wat in de war is. In november zagen we al, of nog, bloesem. Nu komt er al groen boven de grond (sneeuwklokjes?) en onze hortensia heeft nieuwe knoppen. Dat klopt niet helemaal. Ik ben benieuwd of ze de winter zullen overleven.

Na de rijk gedecoreerde decembermaand verlang ik altijd weer naar de soberheid van januari. Direct op 1 januari ruim ik de kerstversiering op. In het kader van ontspullen hebben we dit jaar een lading kerstballen en slingers in de doos voor de kringloopwinkel gedaan. We hebben genoeg over wat we mooi vinden. In deze tijd vind ik kaarsen wel fijn, sober hoeft niet ongezellig te zijn.

Soberheid ook in het eten. Niet dat we met kerst en oud & nieuw overdreven hebben, maar ook hier verlang ik nu naar eenvoud en matigheid. Gewoon om het jaar met een schone lei te beginnen. De eerste dagen van het jaar genieten we nog van de laatste restjes, zoals de spekdikken. Dit is een echte oudjaarstraditie in Drenthe en Groningen. Het zijn een soort dunne wafels met stroop, spek en droge worst. Je hebt er een knijpijzer voor nodig, waar ook kniepertjes mee gebakken worden. Dit gebruik gaat terug tot de Middeleeuwen. Op onze markt werden ze vers gebakken en ze smaakten heerlijk. Er zullen maar weinig mensen een kniepertjesijzer hebben, maar toch hierbij een recept. Je kunt ze ook maken in een oublie- of ijshoorntjesmaker. Zoals met alle traditionele recepten zijn er legio varianten te vinden, met suiker in plaats van stroop, met boter toegevoegd, met een andere mix van meel. Ik heb verschillende recepten gecombineerd:

Spekdikken

  • 600 gram roggemeel
  • 400 gram tarwemeel
  • 400 ml melk
  • 400 ml water
  • 300 gram stroop
  • 4 eieren
  • 1 eetlepel anijszaad
  • 0,5 eetlepel kardamom
  • 1 theelepel kaneel
  • snufje zout
  • 300 gram spek
  • 2 droge worsten
  1. Smelt de stroop in een pan met het water en de melk en roer goed.
  2. Mix de droge ingrediënten en kluts de eieren erdoorheen.
  3. Meelmix toevoegen aan de pan en roer tot een glad en stevig beslag.
  4. Afdekken met een natte theedoek en op een koele plek wegzetten voor de nacht.
  5. De volgende dag de worst in dunne schijfjes snijden en de spek in reepjes.
  6. Het beslag in het kniepertjesijzer gieten en wat van de worst en spek erop leggen. Het ijzer dichtklappen en de spekdikken 1 minuut bakken. Het moet niet te bruin gebakken worden, dan worden ze taai. Lichtbruin en een beetje slap is de aanbeveling.

Eet smakelijk en een gelukkig, gezond en inspirerend nieuwjaar gewenst!


Bronnen:

RTV Drenthe. (2020, 21 februari). Spekdikken: je moet ervan houden. RTV Drenthe. https://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/155783/Spekdikken-je-moet-ervan-houden
Scholte, H. (z.d.). Spekkendikken, een echte delicatesse. levenderfgoedgroningen.nl/. Geraadpleegd op 31 december 2020, van https://www.levenderfgoedgroningen.nl/alle-verhalen/spekkedikken-een-echte-delicatesse

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *