Wandelen als Hobbit door Teletubbieland

Wandelen als Hobbit door Teletubbieland

Leestijd: 4 minuten

Stilte. Vandaag wandelen we een route vanuit Eimelrod. De E3 route is ruim 8 km, zonder hele steile beklimmingen. Je overbrugt zo’n 180 meter in hoogte. Een prachtige route door de velden rond Eimelrod, waarbij je de Diemel een deel volgt, het riviertje dat zijn naam aan het dal gegeven heeft. Je komt bijna niemand tegen, een enkele mountainbiker en iemand die zijn hond uitlaat, dat is het wel. Je waant je in Teletubbieland met de glooiende hellingen, het felgroen van de weides, het donkergroen van de omliggende bossen en het goudgeel van de graanvelden.

Door het kleine dorpje Hemmighausen loopt een gezin hun twee pony’s uit te laten, met de kinderen in het zadel. Ze zeggen vriendelijk gedag en vervolgen hun weg omhoog. Wij lopen door naar beneden het dorpje weer uit. Even later is de natuurlijke stilte overweldigend. We horen krekels, vogels, de wind door een haverveld. Een vlieg zoemt voorbij, het gekabbel van de Diemel klinkt op de achtergrond. En verder niets dan onze voetstappen over het grindpad. Ik voel me net een Hobbit die door The Shire wandelt.

Diemel

Halverwege de route maken we een U-bocht omhoog het bos in. De schaduw werkt verkoelend. Beneden stroomt de Diemel en grazen hier en daar wat koeien. Op wandelroutes staan overal bankjes onderweg. Maar let op, ik verdenk ze ervan behekst te zijn. Altijd als je begint aan een wandeltocht stikt het van de bankjes, ben je bij de ene, dan zie je de volgende al in de verte. Totdat je er aan toe bent, dan is er ineens kilometers lang geen bankje te vinden. Maar trap er niet in om uit wanhoop in het gras of op een boomstam te gaan zitten. Zodra je verder loopt zie je opnieuw bankjes in overvloed, los of met picknicktafel en al. Volhouden dus, totdat het langverwachte bankje zich aandient. Het blijkt dan het meest comfortabele bankje te zijn met het allermooiste uitzicht.

Bij ons uitzicht zien we in de verte een klein weggetje kronkelen de berg op aan de overkant. Een auto rijdt langzaam naar beneden, we zien het glas schitteren in het zonlicht. Een fietser klimt dezelfde weg op, als een mier op een boomstam. Hij lijkt nergens naar toe te gaan. Even later verdwijnt hij achter de bomen. Wij zijn bijgekomen en lopen weer verder. Onderweg vinden we nog een geocache, verstopt achter een dikke boom.

Aan de rand van het dorp Eimelrod komt een tractor voorbij. De boer steekt zijn hand op en wij groeten terug. Bij een fruitboom in een tuin worstelt een oude man met een ladder. Hij draait de ladder steeds bij en ik vraag me af of hij nu erin wil klimmen, of het fruit met de ladder van de takken wil duwen. Dichterbij gekomen zien we dat het een kersenboom is, met grote donkerrode kersen. De man tikt zijn pet aan als we hem groeten en klimt dan voorzichtig op de ladder naar boven, de boom in.

Verderop voetbalt een jongetje van een jaar of 10 op het grasveldje naast zijn huis. Hij heeft een klein doel staan, haalt uit en raakt de paal. Zijn hand slaat hij vertwijfeld over zijn ogen. Dan ziet hij ons aanlopen, zegt vrolijk hallo en voetbalt verder. Als we bijna voorbij zijn haalt hij nog een keer uit. Ik draai me om en zie nog net dat hij nu de andere paal raakt. Ik schiet in de lach en loop door. We komen langs een winkeltje, dat altijd gesloten lijkt te zijn. De jaloezieën zijn dicht. Langs de straat staat een bankje met een bordje: Mitfaherbank, richtung Diemelsee. Zo makkelijk is liften nog nooit geweest.

In het midden van het dorp is een Tretbecken, waar je eventueel je vermoeide voeten kunt verkoelen in het water. Er is in het parkje een klein podium en wat zitjes, waar waarschijnlijk de plaatselijke dorpsfeesten worden gehouden. Een stukje verder omhoog staat het gebouw van de vrijwillige brandweer. Daar zijn we terug bij onze auto. Het was weer een mooie tocht.


Meer informatie over de wandelroute E3:

https://www.sauerland.com/nl/Media/Touren/Willingen-Eimelrod-E3

2 gedachten over “Wandelen als Hobbit door Teletubbieland

  1. Rustbankjes en picknicksets zitten in een internationaal complot. Als je er nog niet aan toe bent, dan zijn er zat. Maar als je ze nodig hebt…noppes. ga maar aan de kant van de weg zitten en je weet zeker dat direct daarna er weer bankjes zijn!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: