Ierland: The Wild Atlantic Way en pods om in te slapen

Ierland: The Wild Atlantic Way en pods om in te slapen

Leestijd: 4 minuten

Magie. Ierland is voor mij het land van ruige natuur en magie. Ik houd van natuur, vooral de ongetemde natuur in minder dichtbevolkte gebieden waar je geniet van weidse uitzichten. Dat herinnert me eraan hoe klein en nietig we zijn als mensen, ondanks onze grootheidswaanzin waarin we menen superieur te zijn aan de natuurkrachten en te geloven in de maakbaarheid van onze wereld. Uiteindelijk zijn we maar een klein, zij het giftig, radertje in de levenscyclus van alles op aarde. Door op een berg te zitten en uit te kijken over de miljoenenoude uitgesleten dalen, of aan de rand van een klif te staren naar het prachtige geweld van de oceaan, ervaar ik de grootsheid en magie van de natuur en het leven waar ik mede verantwoordelijkheid voor draag. Ierland is zo’n land waar je dit bijna continue kan ervaren. Ruige kusten en magische plekken. 

Skellig coast, County Kerry

Voor mij is de voorbereiding van een reis altijd voorpret. Ik verdiep me graag in een land, wat er te doen is, hoe je er het beste rondreist en waar je kunt overnachten. Internet afstruinend naar informatie bracht me al snel op het bestaan van de Wild Atlantic Way (WAW). De Ieren hebben dit slimme idee bedacht om de schoonheid van hun westkust te promoten en slagen daar geweldig in. Het is een bewegwijzerde autoroute langs de kust, van het uiterste noorden in county Donegal tot aan county Cork in het zuiden. 2500 kilometer kronkelige kustroute, met onderweg een scala aan bezienswaardigheden. De route is verdeeld in zes regio’s en rij je van noord naar zuid of andersom.

Op de officiële WAW-website kun je zelf je route samenstellen en aantrekkelijke discovery points markeren. Dit varieert van prachtige uitzichtpunten, kasteelruïnes, botanische tuinen en wandelroutes tot aan vuurtorens, touwbruggen, middeleeuwse begraafplaatsen en natuurlijk de beroemde kliffen. Ook sportieve activiteiten, festivals en hippe of juist ouderwetse restaurantjes ontbreken niet. Hierdoor zijn de mogelijkheden eindeloos en laat je je reis precies aansluiten bij wat jou aantrekt, of het nu natuur, cultuur, historie of entertainment is, of een combinatie ervan. 

Onderweg op de route haal je bij de plaatselijke postkantoren stempels van de discovery points voor in je persoonlijke Wild Atlantic Way Passport. Zeker met kinderen is het een leuke uitdaging zoveel mogelijk stempels te verzamelen. Onze pubers waren niet altijd even enthousiast (“moeten we alwéér een postkantoor in?”), maar ik vond het leuk om contact met de lokale bevolking te maken. Juist in de kleine dorpjes is het postkantoor vaak een service van het lokale winkeltje, waar ze graag een praatje met je maken. En het overgrote deel van de Ieren is zo vriendelijk en behulpzaam, dat het vrijwel altijd een positieve ervaring oplevert. 

Waar te overnachten was de volgende vraag. Kamperen was ons te koud eind april, hotels zijn niet aan ons besteed. B&B’s zijn er in overvloed en daar ervaar je alle gemak van een hotel, met meer persoonlijkheid. Met een gezin lopen de kosten echter snel op. Ik kwam in mijn zoektocht pods tegen, een soort Hobbitachtige trekkershutten, verspreid over het eiland. Bij boeren op hun erf, bij particulieren in de tuin of op een apart stukje grond. Grote familiepods en kleine 2-persoons, de ene helemaal leeg, de andere luxe ingericht met sanitair, verwarming en een keukenblokje. Wij waren op slag verliefd.

Op de website van Ireland Pods zie je waar je welke soort pods vindt. Om niet te hoeven slepen met kampeerspullen kozen wij voor ingerichte pods. De indeling van de pods met sanitair doet denken aan een camper, met keukenblokje, slaapbank, achterin een vast bed en w.c. en douche. Klein, maar fijn. Met pubers erbij is de pod wat krap, hoewel zij daar meer last van hadden dan wij. Wij vonden het knus semi-kamperen.

Voor de reis naar Ierland toe overwogen we om te vliegen en een auto te huren. Nadeel daarvan is dat je weinig mee kunt nemen. Alternatief is om met de ferry naar Harwich te gaan, Engeland te doorkruisen van oost naar west en daar de oversteek naar Ierland te maken, de zogenoemde Landbridge. Vanuit de Normandische kust kun je ook rechtstreeks met de boot naar Ierland, dat hebben wij gedaan. Deze overtocht duurt een stuk langer (ca. 16 uur), maar in totaal ben je net zo lang onderweg als met de Landbridge. We hadden mazzel dat zowel op de heen- als op de terugreis het mooi weer was met een rustige zee. Dat schijnt nog wel eens anders te zijn, met niet aan te slepen spuugzakjes. Als je daar niet voor terugschrikt en je de reis als onderdeel van je vakantie ziet, is het een mooi avontuur. En als je hiervoor kiest, dan raad ik aan om de tijd te nemen in Normandië langs de Normandy American Cemetery bij Omaha Beach te gaan. Bijzonder indrukwekkend, waar je stil van wordt. 

En dan, na een lange, relaxte boottocht: aankomst in Rosslare, County Wexford, Ireland.  Volgende week meer over Ierland met haar vriendelijke bevolking en magische plekken!

Mizen head, County Cork

4 gedachten over “Ierland: The Wild Atlantic Way en pods om in te slapen

  1. Was je bij de vorige berichten een alternatieve Consumentengids, nu ben je ook nog een nieuw soort capitoolgids! Leuk, ga vooral door zo

  2. Mooi om te vakantie weer her te beleven. Wij reisden ook een stukje van de reis die jullie maakten. Een prachtig land met inderdaad ontzettend aardige, relaxte mensen. Na jouw stukje, wil ik zo terug

Laat een antwoord achter aan Ton Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: