De aantrekkingskracht van Sauerland

De aantrekkingskracht van Sauerland

Leestijd: 5 minuten

Winter. In 2004 kochten mijn schoonouders een vakantiehuisje in Sauerland. Onze jongste was  nog geen jaar oud in de eerste winter dat we er verbleven. Er lag zeker een meter sneeuw. We waren acuut verslaafd. Sindsdien gaan we een paar keer per jaar naar ‘het huisje in de bergen’ zoals de kinderen het vroeger noemden. In alle seizoenen is het er mooi. Doordat we steeds terugkomen is het een vertrouwd plekje waar het thuis voelt, terwijl je er helemaal uit bent. Een ander voordeel van terugkomen is dat je niet de noodzaak voelt om alles in één week gezien te hebben. Elk jaar vinden we iets nieuws om te doen of te zien. Ik neem jullie graag mee in de seizoenen van Sauerland en haar aantrekkingskracht. Deze keer: winter.

De eerste winter in Sauerland

In de winter is Sauerland echt een wintersportgebied, met skipistes, langlaufloipes, rodelbanen en arrensleetochten. Ook de après-ski ontbreekt niet, hoewel ik me daar liever verre van hou. De pistes zijn vanzelfsprekend niet zo lang als in de skigebieden in Oostenrijk of Frankrijk. Als je die lat iets lager legt kun je voldoende uit de voeten, ook als gevorderd skiër. Voor beginners is het ideaal, van kleine ‘baby’-pistes tot een ruime keuze aan blauwe en rode pistes. In totaal is er 110 km piste met 118 skiliften verdeeld over 45 skigebieden (zie skiresort.nl). De prijzen zijn een stuk lager dan in de bekende Alpenregio en de reistijd is ook een stuk korter. 

Skipiste Ettelsberg

Het weer is meer onvoorspelbaar, zonder absolute sneeuwzekerheid. Sinds een aantal jaar hebben de sneeuwkanonnen hun plek gevonden op de Sauerlandse pistes, waardoor sneeuwzekerheid een stuk groter is. Een jaar of tien geleden hadden we wel eens pech dat er geen sneeuw lag. Eén keer gingen we met familie samen, een beetje krap in het kleine huisje. Met het idee dat we hele dagen op de pistes zouden staan leek dat geen probleem. Precies dat jaar lag er nauwelijks sneeuw, bij een paar vlokken renden de kinderen naar buiten om er amper een sneeuwbal van te maken. Zeven personen in een vierpersoonshuisje werd een uitdaging, zeker toen de jongste buikgriep kreeg. Dat jaar hebben we de vakantie voortijdig afgebroken. Volgend jaar beter. De opwarming van de aarde merk je hier ook. Als het niet vriest, werken de sneeuwkanonnen ook niet. Er komen steeds vaker periodes voor dat het te warm is. Dat maakt je weer bewust van de noodzaak om duurzamer te leven. De afgelopen jaren echter waren er altijd pistes open, al dan niet met ploetersneeuw, maar skiën is elk jaar nog gelukt.

Langlauf kruispunt

Nu ben ik zelf in tegenstelling tot de rest van het gezin niet zo van het skiën. Het gaat mij al snel te hard. Ik vind langlaufen wel erg leuk om te doen. Een flinke work-out, zonder de adrenalinekick van het je naar beneden storten van een berg. Voor langlaufen moet een dik pak sneeuw liggen en helaas zijn daar geen sneeuwkanonnen voor. Het kan daardoor niet elk jaar, maar zodra er voldoende sneeuw ligt, trekken ze de loipes en langlauf je kilometers over bospaden en door weilanden. Mijn zoon ging een keer mee en klaagde over de saaiheid ervan, veel te sloom naar zijn zin. Ik begin al te gillen bij een miniheuveltje van nog geen halve meter hoog. 

Sneeuwengeltje 2020

Als we vroeger aankwamen en er lag sneeuw op het grasveld, was het eerste wat de kinderen deden – en nog doen als ze de kans krijgen – sneeuwengeltjes maken. In één jaar lag er zoveel sneeuw dat we zelfs een fort hebben gebouwd met zitbankjes erin. Als je ergens je vakantiegevoel vandaan haalt, is dat het wel. Met een kop warme chocolademelk (of Jägerthee) in je skipak in je zelfgebouwde fort zitten. Opeens hoor je dan getingel dat steeds dichterbij lijkt te komen. Er klinkt geroezemoes steeds luider en een onvervalste Duitse Schlager. Nee, het is niet de Jägerthee, het is de arrenslee getrokken door paarden die uit het bos komt, het weiland oversteekt richting het dorp. Een paar keer per dag komen ze langs, in de zomer een huifkar op wielen, in de winter een huifkar op glijders. Altijd met flink wat bier in de hand, want Duitsers houden wel van een feestje.

Sleeën in Sauerland

Op de Ettelsberg in Willingen heb je de fameuze Siggi’s Hütte die zelfs een eigen drankje heeft bedacht: Siggi’s feuerwasser. Aanrader als je van après-ski houdt met veel mensen, harde muziek, gezelligheid en drank. Hou je daar niet van, ga er dan met een ruime boog omheen. Er zijn meer plekjes te vinden die ook gezellig zijn, alleen net wat minder druk en massaal. In Usseln heb je de Graf Stolberg Hütte. Deze hut staat bovenop een berg, aan meerdere wandel- en mountainbikeroutes en midden in een natuurbeschermingsgebied. Je komt er niet helemaal met de auto en dat heeft zo zijn charme. Wij lopen vanaf het huisje, ongeveer een half uur door het bos, met kinderen op een slee misschien iets langer. Je kunt er heerlijk lunchen of taart eten. Op zondagmiddag is het hier ook druk, op andere dagen een stuk rustiger, wel altijd gezellig en aardige medewerkers. Vanwege de ligging in het natuurbeschermingsgebied hebben ze geen vergunning om na zonsondergang open te zijn. Als je er wilt eten, wees dan op tijd. Een mooie kans je aan te passen aan de Duitse gewoonte om ‘s middags warm te eten. 

Voor ons is het vaste prik (bijna) elk jaar in de voorjaarsvakantie. Inmiddels zijn de kinderen ouder en willen ze niet meer altijd mee. Wij hebben het nog steeds elke keer naar ons zin. Binnen drie uur rijden zijn we vanuit huis er helemaal uit en gaan we met een beetje mazzel van de druilerige regen naar de winterse sneeuw. Afgelopen week was het voorjaarsvakantie. Raad eens waar wij waren?

2 gedachten over “De aantrekkingskracht van Sauerland

    1. Jazeker wel! Het sneeuwengeltje is van dit jaar en er kon in Winterberg nog geskied worden. Okee, dat was ploetersneeuw en heel druk op de paar open liften, maar wie het kleine niet eert… 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: